SZKOŁA W RUCHU

 

Szkoła uczestniczy w
Ogólnopolskiej Akcji Ministra Edukacji Narodowej
"Ćwiczyć każdy może"
organizowanej w ramach Roku Szkoły w Ruchu

 

Akcja ta ma na celu zachęcenie uczniów do aktywnego uczestniczenia we wszystkich proponowanych zajęciach ruchowych. Podejmujemy działania na rzecz aktywności fizycznej w obszarze alternatywnych zajęć edukacyjnych, jak i pozalekcyjnych zajęć sportowych.

Szczegóły akcji na stronie: http://www.szkolawruchu.men.gov.pl

 

 

Obszar 1 - zajęcia edukacyjne (szkoła)/ zajęcia organizowane w ramach podstawy programowej

TRENING SIŁOWY DLA DZIECI                

O treningu siłowym

Trening siłowy jest ćwiczeniem mięśni w wykorzystaniem wolnych ciężarów, maszyn treningowych lub innych przyrządów do budowy mięśni i zwiększenia siły. Dzięki dodatkowemu oporowi podczas ćwiczeń mięśnie muszą pracować ciężej, aby wykonać zakres ruchu. Kiedy mięśnie pracują ciężej, stają się silniejsze i bardziej wydajne.

Trening siłowy może pomóc wzmocnić więzadła i ścięgna, które obsługują mięśnie i kości oraz poprawić gęstość kości, zwiększyć ilość wapnia i składników mineralnych w kości. Korzyści z ćwiczeń siłowych mogą wykraczać także poza zdrowie fizyczne. Człowiek czuje się lepiej, gdy czuje siłę swojego ciała.

Zadaniem ćwiczeń siłowych dla najmłodszych ma być przede wszystkim uczenie ich ducha walki i pewności siebie. Na naszych oczach wyrastają pokolenia z wadami postawy, osoby otyłe, które od najmłodszych lat mają problemy ze stawami, kręgosłupem i szeroko pojętym zdrowiem. Specjalnie wypracowane ćwiczenia dla najmłodszych pomagają im w stymulowaniu rozwoju ruchowego, ćwiczeniu refleksu, chwytliwości i ogólnej sprawności fizycznej a już na pewno nie mają na celu budowania muskulatury, czy rzeźbienia sylwetki.

Celem treningu siłowego jest wzmocnienie mięśni a przez to siły człowieka. Nie należy mylić treningu siłowego z podnoszeniem ciężarów, kulturystyką lub trójbojem siłowym, które nie są zalecane dla dzieci i młodzieży. W tych dyscyplinach trenuje się z bardzo dużymi ciężarami, aby uczestniczyć w zawodach i konkursach podnoszenia ciężarów.

Mity odnośnie treningu siłowego dzieci i młodzieży

Niestety, wielu ludzi błędnie uważa, że trening siłowy jest niewłaściwy i niebezpieczny jeżeli jest wykonywany przez dzieci i młodzież. Takie myślenie jest błędem. bo jeśli trening siłowy jest bezpieczny i skuteczny dla osób w podeszłym wieku, to tym bardziej dla młodych i zdrowych ludzi z pełną zdolnością ruchu i mnóstwem energii.

W rzeczywistości, nie odnotowano nigdy poważnych obrażeń wynikających z prawidłowo przeprowadzonego treningu siłowego dzieci i młodzieży. Wręcz przeciwnie, trening siłowy jest nie tylko bezpieczny dla dzieci, ale może przyczynić się do zmniejszenia liczby urazów jakie występują podczas innych ćwiczeń fizycznych.

Według American College of Sports Medicine (ACSM), 50% przypadków urazów sportowych można było zapobiec, gdyby dzieci i młodzież regularnie wykonywały trening siłowy. Badania przeprowadzone w USA wykazały, że trening siłowy zwiększa rozwój kości u dzieci i młodzieży. W 10-miesięcznym badaniu z udziałem 9 - i 10-letnich dziewcząt, gęstość mineralna kości wzrosła o 6,2 % u tych, które ćwiczyły siłę i aerobik, w porównaniu do około 1,4% tych, które ćwiczyły tylko aerobik.

Spotyka się także stwierdzenie, że dla dzieci ćwiczenia gimnastyczne są bezpieczniejsze niż ćwiczenia treningu siłowego. Nie do końca jest to prawdą, szczególnie w odniesieniu do dzieci z nadwagą lub małą sprawnością ruchową. Przy wykonywaniu treningu siłowego ćwiczący może regulować obciążenie z jakim ćwiczy czego nie da się zrobić w przypadku np. ćwiczeń gimnastycznych, zajęć piłki nożnej, koszykówki czy innych.

Kolejny mit o ćwiczeniach siłowych dla dzieci i młodzieży to ten, czy dzieci mogą uzyskać wzrost siły i zwiększyć rozwój mięśni skoro ich organizm ma niski poziom testosteronu. Jednak gdyby to było prawdziwe ograniczenie, to kobiety i osoby starsze nie powinny w ogóle reagować na trening siłowy, co oczywiście nie jest prawdą. W rzeczywistości badania wykazały znaczący wzrost siły i masy mięśniowej u chłopców i dziewcząt wykonujących trening siłowy, a efekty treningu siłowego są stosunkowo trwałe.

Trening siłowy dla dzieci

Według przeprowadzonych wielu badań, trening siłowy może być ciekawym sposobem dla dzieci na zbudowanie zdrowych mięśni, stawów i kości. Dzięki odpowiednio dobranemu programowi ćwiczeń, dzieci i młodzież mogą poprawić wytrzymałość i siłę, całkowity poziom sprawności fizycznej a przez to wyniki sportowe. Trening siłowy może pomóc w zapobieganiu urazom dzieci podczas uprawiania różnych dyscyplin sportowych czy nawet przy zajęciach domowych i przyspieszyć powrót do zdrowia. Dzieci i młodzież, która regularnie wykonuje trening siłowy może poprawić swoją siłę aż o 75%!

Czy w takim razie warto zwrócić uwagę na potrzebę wykonywania treningu siłowego przez dzieci i młodzież?

Oczywiście że tak zwłaszcza, że wiele mitów, które funkcjonowały w przeszłości o szkodliwości treningu siłowego zostało zakwestionowanych przez liczne badania, które potwierdzają korzystny wpływ ćwiczeń siłowych na organizm młodego człowieka.

Badania te wysuwają także tezę, że szczególnie dla dzieci otyłych ćwiczenia siłowe są bardzo korzystne w stosunku do innych form aktywności fizycznej. Wynika to z faktu, że w ćwiczeniach siłowych młody człowiek z problemem otyłości rzadziej jest obciążony wagą własnego ciała, tak jak to jest w przypadku np. biegania, skakania, gry w piłkę nożną czy koszykówkę.

Ważne jest także to, że szczególnie dzieci z problemem otyłości na zajęciach wychowania fizycznego mogą się wykazać swoją siłą fizyczną wobec rówieśników.

Motywacja do ćwiczeń

Jeżeli chcemy dzieciom i młodzieży zaproponować trening siłowy to najważniejszą rzeczą jest, aby zmotywować ich do podjęcia przez 30 minut zwiększonego wysiłku fizycznego. Właściwą motywację tym łatwiej uzyskać, im zajęcie będzie bardziej ciekawe i szczególnie dla dzieci prowadzone w formie zabawy. Dzieci i młodzież lubią podejmować krótkotrwały wysiłek fizyczny i następnie robić przerwę na odpoczynek. W takim cyklu prowadzony jest trening siłowy i to dzieciom i młodzieży odpowiada. Ważną motywacją do ćwiczeń jest także to, że młodzi ludzie podejmując regularne treningi widzą, jaki jest ich postęp we wzmocnieniu własnej siły.

W jakim wieku dziecko może podjąć trening siłowy

Jeśli dziecko jest gotowe do wzięcia udziału w zorganizowanych zajęciach sportowych takich jak koszykówka, siatkówka, piłka nożna, czy gimnastyka, to gotowe jest także aby rozpocząć trening siłowy. Stąd można założyć, że jest to wiek 7, 8 lat. Program ćwiczeń siłowych dla dzieci nie może być jednak tylko pomniejszoną wersją schematu treningu siłowego dla dorosłych.

Bezpieczeństwo przy wykonywaniu treningu siłowego

Urozmaicony trening siłowy przynosi następujące korzyści:

Scenariusz zajęć wychowania fizycznego-klasa IV, data: 19.02.2014r.

Bibliografia:

http://www.szkolne-studio-fitness.pl

.

 

                   GRY I ZABAWY NA ŚNIEGU              

Dlaczego warto korzystać z rekreacyjnych i sportowych uroków i walorów zimy?

         Bezpośredni kontakt ze środowiskiem naturalnym kształtuje wrażliwość na otaczającą nas przyrodę. Ćwicząc w zimowych warunkach, kształtujemy w sobie wytrwałość, odwagę, uczymy się pokonywać lęk i podejmować wyzwania. Hartujemy organizm, wzmacniamy go fizycznie i psychicznie. Poprzez ruch „na śniegu” zyskujemy szereg korzyści zdrowotnych, takich jak wzmocnienie układu oddechowego i krwionośnego, poprawę kondycji fizycznej, wzrost siły i wytrzymałości mięśni, zwiększenie odporności organizmu. Wykonując ćwiczenia fizyczne na świeżym powietrzu, aktywnie odpoczywamy, odstresowujemy się, łagodzimy napięcia i poprawiamy sobie nastrój.

 Zasady bezpieczeństwa

Podczas zabawy na śniegu:

  • Pamiętaj o odpowiednim ubraniu. Ciepła kurtka, czapka, szalik i rękawiczki to podstawa. Warto założyć kilka warstw odzieży, które lepiej ochronić przed zimnem niż jeden gruby sweter.

  • Podczas zabaw śnieżkami upewnij się, że osoby, do których rzucasz, mają ochotę na taką zabawę. Pamiętaj jednak, by śnieżki były miękkie i by nie trafić w głowę lub oko.

  • Nacieranie innych dzieci śniegiem może być niebezpieczne, dlatego pamiętaj, by podczas zabawy nie wrzucać śniegu za kołnierze kolegów i koleżanek.

  • Jeśli chcesz odpocząć od zabawy, skorzystaj z ławki bądź sanek. Od siedzenia na śniegu łatwo się przeziębić.

  • Śnieg jest biały, ale mimo to nie jest czysty, nie nadaje się na przekąskę. Jeśli planujesz dłuższy spacer, pamiętaj, aby zabrać ze sobą termos z herbatą i kanapki.

Podczas jazdy na sankach:

  • Wybieraj do zjazdów takie górki, na dole których jest dużo miejsca na bezpieczne zatrzymanie się. Unikaj ulic i miejsc, w których rosną drzewa.

  • Po zjechaniu szybko ustąp miejsca kolejnym zjeżdżającym.

  • Na rozmowę z kolegami zatrzymaj się na szczycie lub z boku trasy.

  • Zawsze obserwuj swoją trasę zjazdu, by bezpiecznie i bez przeszkód dojechać do celu.

  • Zjeżdżaj z górki z taką prędkością, która pozwoli Ci na kierowanie sankami.

Scenariusz zajęć wychowania fizycznego-klasa IV, data: 23.01.2014r.

Bibliografia:

- www.zspmuszynka.szkolnastrona.pl

- www.ymaawarszawa.4me.pl

 

.

 

Obszar 2 - alternatywne formy realizacji zajęć wychowania fizycznego

 

          TURYSTYKA PIESZA                      

Turystyka piesza to najstarsza i najbardziej popularna forma turystyki. Szczególnym jej walorem jest to, że pozwala na dotarcie do miejsc trudno dostępnych. Jest także ze wszystkich form turystyki najbezpieczniejsza i najtańsza, bo nie wymaga wielu nakładów na sprzęt i wyposażenie. Mogą ją uprawiać wszyscy bez względu na wiek, płeć, porę roku i warunki atmosferyczne. W Polsce turystyka piesza ma wielu zwolenników wśród dorosłych, młodzieży i dzieci.

Ogólnie pojęta aktywność fizyczna stanowi dla rozwoju psychicznego dzieci źródło nowych przeżyć. Ważna cechą tych przeżyć jest poczucie zadowolenia, szczęścia, radości. Dziecko poszukuje stale nowych wrażeń, zachwyca się poznawanymi zjawiskami i rzeczami, odkrywa, rozbudza i rozwija swoje zainteresowania i uzdolnienia. To ciekawość dojrzewającej psychiki, ogromna chłonność i wrażliwość na wszystko, co nowe, zmusza otoczenie do stwarzania dziecku odpowiednich warunków do rozwoju jego bogatego życia wewnętrznego.

Nauka szkolna, mimo wielu ciekawych momentów, nie może zapewnić dziecku zwolnienia napięcia psychicznego, spowodowanego dużym wysiłkiem intelektualnym. Nauka bowiem, jest przede wszystkim obowiązkiem, i to wcale niełatwym.

Dlatego też w ciekawie zorganizowanym czasie wolnym dzieci niesamowicie angażują się emocjonalnie. To właśnie na wyjazdach, wycieczkach turystycznych, wielu uczniów „odkrywa” siebie i wprowadza w zdumienie swoich nauczycieli.

Sposób spędzania czasu wolnego wpływa na temperament, który jest cechą charakteru dziecka. Dzieci odznaczające się bojaźliwością, lenistwem, niezaradnością, skłonnością do samotności, mogą wyzbyć się tych cech lub chociaż je osłabić w zbiorowej zabawie poza szkołą. Różnorakie zajęcia w czasie wolnym, również te turystyczne sprzyjają wytwarzaniu się pozytywnych cech, takich jak: koleżeńskość, uprzejmość, oddanie innym, serdeczny stosunek do tego co i kto nas otacza.

Nigdzie tak wyraźnie nie ujawnia się charakter dziecka, jak w zespołowym pobycie, w swobodnej, nieskrępowanej atmosferze, w zabawach dozorowanych przez nauczyciela, ale nie narzuconych.

Funkcje turystyki szkolnej:

  • kształceniowa – (poznawcza),

  • wychowawcza,

  • zdrowotna.

Funkcja kształceniowa turystyki szkolnej pozwala zaspokoić jedną z ważnych potrzeb człowieka – ciekawość świata. Turystyka uczy, poszerza wiedzę oraz daje wiele umiejętności praktycznych (doświadczenia osobiste). Człowiek zawsze miał największe zaufanie do tego, co sam zobaczył, dotknął i przeżył. Wyprawa turystyczna daje możliwość przebywania w miejscach i poznawania rzeczy znanych wcześniej jedynie z książek, opowieści rodziców, czy wiadomości ze środków masowego przekazu, ale również przebywania w najbliższej okolicy. Człowiek w szczególny sposób zapamiętuje i uświadamia sobie fakty, kształtuje swoje zainteresowania.
Funkcja wychowawcza turystyki jest jedną z kluczowych kwestii kształtowania osobowości dziecka (aktywność, przeżycia, koleżeństwo, odpowiedzialność, przyjaźń, odwaga, itp.). Dzięki turystyce młody człowiek wchodzi w bezpośredni kontakt z przyrodą i kulturą poznawanych terenów. Turystyka kształtuje emocje i uczucia, dostarcza niezapomnianych przeżyć, uwrażliwia na piękno, uczy tolerancji, szacunku, miłości.
Turystyka stwarza wiele okazji do sprawdzenia się, pokonania trudności, uczy adaptacji do nowych warunków i okoliczności. Jest to bardzo ważne wobec dynamiki przemian jakie dokonują się współcześnie.
Funkcja zdrowotna turystyki szkolnej jest ściśle związana z wypoczynkiem dzieci i młodzieży. Turystyka ma wszechstronne możliwości oddziaływania na zdrowie człowieka (psychiczne i fizyczne). Należy pamiętać o tym, w jakich czasach i warunkach żyjemy. Jak odbija się to na naszej psychice (stres) i zdrowiu fizycznym (zagrożenia chorobowe). Jeżeli przeanalizowalibyśmy sytuacje rodzinne, domowe naszych dzieci, sytuacje w szkołach, często bardzo trudne, to doszlibyśmy do wniosku, że turystyka pozwoli nam chociaż na chwilę, dzień, tydzień uciec od naszej rzeczywistości i znaleźć się tam, gdzie chcielibyśmy być lub żyć.

Aby można było mówić o zdrowotnych funkcjach turystyki, miejsce wypoczynku musi posiadać odpowiednie walory środowiska przyrodniczego: czyste powietrze, dobry klimat, wody mineralne, ciekawe szlaki turystyczne, okazy przyrodnicze, historyczne

Formy turystyki szkolnej.

Najpopularniejszą formą turystyki szkolnej są wycieczki, biwaki, rajdy, obozy krajoznawczo-turystyczne – jedno lub kilkudniowe. Dzieci uczą się historii, podpatrują i obserwują przyrodę, oglądają zabytki, zdobywają odznaki.
Biwaki – to wyprawy jedno – lub kilkudniowe z własną bazą noclegową i żywieniową, z określonym programem, tematycznie związane najczęściej z przyrodą, ekologią, a także z kształceniem samodzielności, odwagi, odpowiedzialności.
Rajdy i obozy - to imprezy turystyczne mające na celu przede wszystkim rozwój sprawności fizycznej i psychicznej dziecka. Wymagają one od uczestników dobrej kondycji fizycznej, np. jazda na rowerze, pływanie, górskie wędrówki, jazda na sankach, nartach, itp. oraz dobrej kondycji psychicznej – radzenie sobie z trudnościami, odwaga, odpowiedzialność, uczciwość, pokonanie strachu, radzenie sobie ze stresem, współpraca w grupie, tworzenie miłej i ciepłej atmosfery.

Organizatorzy w/w formy turystyki szkolnej to nie tylko nauczyciel– wychowawca, ale to również przyjaciel, przewodnik, trener, wzór – mistrz, zaspokajający potrzebę bezpieczeństwa, akceptacji, a nawet miłości.

Reasumując

Działalność turystyczna pomaga uczyć i wychowywać, rozwija różnorodne zainteresowania, podsuwa propozycje zagospodarowania czasu wolnego, pozwala poznać i przeżyć wiele niezapomnianych chwil. Na nic zda się „sucha” wiedza, przekazywana w postaci opowiadania czy wykładu, jeśli nie będzie poparta doświadczeniem.
Jak pokazać piękno przyrody polskiej, nauczyć rozróżniać rośliny i zwierzęta, jeśli nie pozna się regionu ich występowania, warunków życia i zagrożenia. Jak dostrzec piękno naszych gór, jeśli ich się nie zobaczy, nie wejdzie na szczyt, nie odetchnie górskim powietrzem. Do Krainy Wielkich Jezior będzie wracał ten, kto choć raz płynął statkiem po jeziorach, liczył żaglówki na przystani, słuchał szumu trzcin i trzepotu wodnego ptactwa.
Czy można dziecku wytłumaczyć, że historia to nie tylko wkuwanie dat, ale pasjonująca nauka o tym, co wydarzyło się dawno temu. To zamki, warownie, pałace, parki, pola bitew, pomniki, zbroje, legendy, pamiątki oraz tajemnice, które nie są jeszcze ujawnione. To ogromna i burzliwa historia naszego kraju, kontynentu i świata.
Dziecko w wieku szkolnym uczestniczące w zbiorowych wycieczkach, biwakach, rajdach zna podstawowe zasady bycia i życia w grupie rówieśniczej. Potrafi dostosować się do warunków, poleceń nauczyciela. Uczy się odpowiedzialności, prawdomówności, uczciwości i punktualności. Ceni przyjaźń, koleżeństwo i miłość. Kocha swoją małą i dużą Ojczyznę.

Scenariusz zajęć z zakresu aktywnej turystyki

Bibliografia:

Alejziak W.: Turystyka w obliczu wyzwań XXI wieku. Kraków 1999.
Bar R., Doliński A.: Turystyka. Warszawa 1978.
Czajkowski K.: Wychowanie do rekreacji. Warszawa 1979.
Kowalczyk A.: Geografia turyzmu. Warszawa 2001.
Nowa encyklopedia powszechna PWN. T.1-7, Warszawa 1996-1999.
Przecławski K.: Turystyka a wychowanie. Warszawa 1973.
Strelau J., Jurkowski A., Putkiewicz Z.: Podstawy psychologii dla nauczycieli. Warszawa 1978.
Wypoczynek dzieci i młodzieży. Warszawa 1973.
Zarys pedagogiki. T. 2, pod red. B. Suchodolskiego, Warszawa 1962.

 

.

 

 

                                AIKIDO                                                

Czym jest to całe AIKIDO???

Aikido jest obronną sztuką walki stosującą chwyty, rzuty, uniki i dźwignie. Ćwiczy ciało i umysł, rozwija uczucia rzetelności, szczerości i uczciwości. Jest jedną z najmłodszych sztuk BUDO, ale posiadającą swoje korzenie w najstarszych japońskich systemach takich jak Daito-ryu, a także w sztuce walki mieczem.

W języku japońskim "Ai" oznacza harmonię, "Ki" energię (również wszechświat), a "Do" drogę. W dosłownym tłumaczeniu Aikido to "droga do harmonii z energią".

Ta japońska sztuka walki została stworzona przez O'Sensei Morihei Ueshibe (1883-1969), jest pozbawiona agresji i przemocy. Aikido nie da się wprost porównać z żadną inną, popularną w Europie sztuką walki ze względu na swoją wyjątkowość. W Aikido nie potrzeba siły fizycznej, aby dobrze sobie radzić i prawidłowo wykonywać techniki, ponieważ wykorzystuje się energię osoby atakującej. Osoba atakująca (z japońskiego "uke") nie jest postrzegana jako przeciwnik. Wykonujący technikę ("tori") ma za zadanie zgrać się w czasie z atakującym i wykonać technikę adekwatnie do siły ataku.

Toruńskie Stowarzyszenie Harmonii Ciała i Umysłu "AIKIDO"

Toruńskie Stowarzyszenie Harmonii Ciała i Umysłu AIKIDO-IKEDA DOJO istnieje od 1996 roku. Obecnie w naszych sekcjach w Toruniu, Inowrocławiu, Bydgoszczy, Gdyni i w Gdańsku ćwiczy ponad 150 osób, które pod czujnym okiem senseia Waldemara Giersza (4 Dan Hombu Dojo), bezpośredniego ucznia shihana Masatomi Ikeda (7 Dan Hombu Dojo), przeżywają swoją przygodę z AIKIDO. Treningi prowadzone są w różnych grupach zaawansowania, prowadzimy także grupy dziecięce. Od 1998 roku organizujemy cykliczne obozy i staże. Uczestniczymy w trzech stażach rocznie prowadzonych przez sensei Michele Quaranta (6 dan Hombu Dojo) - staże odbywają się w Toruniu (dwa staże - jesienny i zimowy) i w Trójmieście (staż wiosenny). Każdego roku w sierpniu organizujemy letni obóz Aikido, który cieszy się bardzo dużą popularnością nie tylko wśród adeptów aikido z naszych sekcji, ale także i z innych klubów w Polsce. Od 2004 roku jesteśmy zrzeszeni w Polskiej Federacji Aikido.

Aikido może ćwiczyć każdy. Nie istnieje bariera wiekowa. Są wśród nas osoby ćwiczące rok i tacy adepci, którzy systematycznie ćwiczą ponad 10 lat, lub nawet 27 lat ! Dzieci, młodzież i dorośli. Są także osoby, które dopiero kilka razy postawiły stopy na macie. Każdy ćwiczy na odpowiednim do własnych możliwości i potrzeb poziomie. Na treningach panuje przyjazna atmosfera, co eliminuje niepotrzebny stres. Jeżeli ktoś czegoś nie wie lub nie rozumie, to zawsze uzyskuje pomoc nie tylko od prowadzących trening, ale także od starszych stażem koleżanek i kolegów . Żadne pytanie nie pozostaje bez odpowiedzi.

Na treningach uczymy się współpracy oraz szacunku zarówno do samych siebie, jak i do osób, z którymi ćwiczymy. Nie ma tu agresji ani walki. W Aikido nie ma zawodów, a więc nie ma rywalizacji i nie ma usilnego dążenia do przewyższenia innych za wszelką cenę.

Jasne, że każdy z nas chce ćwiczyć jak najlepiej, ale nasze techniki doskonalimy współpracując ze sobą. Wszyscy przekazujemy sobie nawzajem zdobytą wiedzę, dzięki czemu wiele zyskujemy. Często w trakcie wspólnych treningów wszystkich grup lub podczas stażu (obozu) zaawansowani ćwiczą z początkującymi. Ci pierwsi uczą się przez to umiejętności przekazywania wiedzy, a ci drudzy szybciej ją zdobywają. Jak widać korzyści są obustronne.

Chcesz zacząć trenować?

Nie ma problemu! Przyjdź na trening, popatrz jak ćwiczymy, a jeżeli Ci się spodoba to porozmawiaj z prowadzącym, wejdź na matę i ćwicz. Nie wstydź się. Każdy mistrz kiedyś był początkującym uczniem. Jeżeli posiadasz już jakieś doświadczenia w dziedzinie sztuk walki, mogą Ci się przydać. Nic nie tracisz. Możesz tylko zyskać!

Treningi w Inowrocławiu:

Grupa początkująca

Wtorek-    18:30 - 20:30  SP nr 4, ul. Szarych Szeregów 1       
Czwartek- 18:30 - 20:30  SP nr 4, ul. Szarych Szeregów 1       

Grupa zaawansowana

Wtorek-    18:30 - 20:30  SP nr 4, ul. Szarych Szeregów 1       
Czwartek- 18:30 - 20:30  SP nr 4, ul. Szarych Szeregów 1       

Grupa dziecięca

Wtorek-    18:30 - 19:30  SP nr 4, ul. Szarych Szeregów 1       

Scenariusz lekcji pokazowej AIKIDO

Bibliografia:

www.aikido-ikeda.pl

 

.

 

Obszar 5 - pozalekcyjne zajęcia sportowe 

 

                 FERIE NA SPORTOWO                 

Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka podczas ferii zimowych

Aby uczniowie mogli korzystać w pełni z uroków ferii zimowych, niezbędne jest zapewnienie im bezpieczeństwa. Jest to ściśle związane z realizacją przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełnić organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67, z późn. zm.).

Wybierając kolonię, zimowisko czy obóz narciarski, trzeba wziąć pod uwagę przede wszystkim odległość miejsca wypoczynku od domu, zdrowie dziecka i wiarygodność organizatora. W tym ostatnim pomoże rodzicom i opiekunom publiczna baza danych o wypoczynku, z pomocą której każdy rodzic może się upewnić, czy dany turnus został zgłoszony do właściwego kuratorium oświaty. Na stronie internetowej http://wypoczynek.men.gov.pl na bieżąco publikowane są informacje o numerach wydanych zaświadczeń, danych organizatora, liczbie uczestników oraz terminie i lokalizacji wypoczynku. Strona umożliwia także zgłaszanie uwag odpowiedniemu kuratorowi oświaty lub innym służbom w sytuacji stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości organizacyjnych. MEN rekomenduje, aby przy decydowaniu się na konkretną ofertę kierować się jej charakterem edukacyjnym, np. planowanymi wycieczkami, poznawaniem ciekawych miejsc, historii, a także możliwościami aktywnego i bezpiecznego wypoczynku w grupie rówieśników.

Ponadto każdorazowo dla uzyskania pewności, że dziecko będzie przez czas nieobecności w domu pod dobrą opieką, należy:

  • skontaktować się z biurem podróży organizującym wybraną kolonię lub obóz, wejść na jego stronę internetową i zapoznać się z opiniami o biurze na forach internetowych,

  • zapoznać się z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004 roku, Nr 223, poz. 2268 z późn.zm),

  • sprawdzić, czy biuro jest wpisane do rejestru działalności regulowanej, prowadzonego przez właściwego Marszałka Województwa – informację tę można uzyskać poprzez ogólnopolski rejestr www.turystyka.gov.pl

Dodatkowo, w celu zapewnienia bezpieczeństwa w czasie ferii, w porozumieniu z Ministerstwem Sportu i Turystyki została uruchomiona strona internetowa http://www.bezpiecznienastoku.pl, na której można znaleźć m.in. kodeks narciarski dla najmłodszych, użyteczne porady i wskazówki dotyczące aktywnego wypoczynku w górach.

Scenariusz pozalekcyjnych zajęć sportowych

Bibliografia:

www.men.gov.pl

 

.

 

 

22. FINAŁ WOŚP

Co to jest WOŚP?

        WOŚP czyli Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. To jedna z najbardziej znanych fundacji. W 1993 roku została zarejestrowana w stolicy. Głównym założycielem jest Jurek Owsiak.
       
Celem Fundacji jest działalność w zakresie ochrony zdrowia, polegająca na ratowaniu życia chorych osób, w szczególności dzieci, i działanie na rzecz poprawy stanu ich zdrowia, jak również na działaniu na rzecz promocji zdrowia i profilaktyki zdrowotnej.
Cel ten realizowany jest poprzez zbiórki Finałowe, zakup sprzętu na oddziały medyczne szpitali w całej Polsce, a także przez prowadzenie sześciu ogólnopolskich programów medycznych i jednego edukacyjnego.
Fundacja najczęściej kojarzy się ze styczniową publiczną zbiórką pieniędzy zwaną Finałem WOŚP. Pośród śniegów i mrozów na ulicę wychodzą tysiące wolontariuszy i miliony Polaków, by wspólnie zbierać pieniądze na konkretny, wcześniej wytyczony przez Fundację medyczny cel. Do tej pory zbierano fundusze między innymi dla:

  • Kardiochirurgii dziecięcej
  • Ratowania życia dzieci poszkodowanych w wypadkach
  • Ratowania życie niemowląt i dzieci młodszych
  • Ratowanie życia dzieci z chorobami nerek
  • Ratowanie życia dzieci z wadami wrodzonymi
  • Nowoczesne metody diagnostyki i leczenia w neonatologii i pediatrii
     

 Bibliografia:

http://www.wosp.org.pl


WOŚP NA SPORTOWO

12 stycznia 2014r.

W całej Polsce na pomoc Jurkowi Owsiakowi ruszyło 120 tysięcy wolontariuszy, 1800 sztabów, w tym 51 zagranicznych i wśród nich nasza szkoła. Choć nasza miejscowość to tylko mały punkcik na mapie, to jednak wszyscy mieszkający tu i w okolicznych wsiach udowodnili, że gdy chodzi o słuszną sprawę, potrafią się zjednoczyć i działaniem zrealizować wspólny cel. Celem tym było zebranie jak największej sumy pieniędzy na zakup specjalistycznego sprzętu dla dziecięcej medycyny ratunkowej i godnej opieki medycznej seniorów. Można powiedzieć: Udało się! Zebraliśmy 2650 zł i pobiliśmy rekord, gdyż w poprzednich latach  uzyskaliśmy: w 2009 r.- 1391,70zł, 2010r.- 1352,09zł, 2011r.- 1712,23zł, 2012r.- 573,26zł i w 2013r.- 1381,80zł. Sukces ten nie zostałby osiągnięty gdyby nie praca wielu osób, dla których znaczące i wymowne stało się hasło „Na ratunek”. 

W ten dzień już od samego rana wolontariusze kwestowali na ulicach wsi. Następnie od godziny 12.00 w szkole odbyły się występy przedszkolaków, uczniów klas I-VI przygotowane przez nauczycieli oraz pokaz Toruńskiego Stowarzyszenia Harmonii Ciała i Umysłu AIKIDO. Inowrocławska sekcja przybliżyła nam japońską sztukę walki, którą, jak się okazało później, zachwycili się chłopcy z szadłowickiej szkoły. Przygotowana została również loteria fantowa, sprzedaż ciast i licytacje. W tym roku nauczyciele postawili na taniec, ruch i sport. Uczniowie popisy taneczne i akrobatyczne wykonywali zarówno przy muzyce poważnej, jak i dyskotekowej. W sportowym stylu był również ufundowany przez Pana Ireneusza Winiarskiego bilet dla dwóch osób na przelot motolotnią, który zlicytowany został za łączną kwotę 490 zł. Kolejne licytacje płyt i kubków zespołów: „Dziani” i „Don Vasyl” wzbogaciły WOŚP o 150 zł. W tym roku wzruszający był również fakt podarowania przez ucznia pierwszej klasy własnoręcznie namalowanego obrazu. Dzieło zlicytowane zostało na kwotę 50 zł i już następnego dnia zdobiło korytarz szkolny.

Całą uroczystość zakończyła pani Dyrektor szkoły Maria Kucharska, która podziękowała wszystkim tym, którzy mają wielkie serca i bezinteresownie przyczynili się do organizacji 22 Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.

WOŚP na sportowo:

  1. Każda klasa przygotowała układ taneczny do wybranej świątecznej piosenki

  • Kl. I
  • Kl. II
  • Kl. III
  • Kl. IV
  • Kl. V
  • Kl. VI
     
  1. Do akcji przyłączyły się również dzieci z grup przedszkolnych prezentując układy taneczne do „piosenek pokazywanek”.
  2. Dodatkowo uczniowie zaprezentowali swoje umiejętności taneczne i zdolności akrobatyczne:
  • Klasa II zatańczyła do piosenki „Madagaskar”

  • Klasa IV „Dla Elizy”

  • Klasa IV zaprezentowała się w dwóch odsłonach, wykonując: taniec do muzyki poważnej „Dla Elizy” oraz układ taneczny Zumby do utworu „Zumba He Zumba ha”

  • Uczniowie klasy IV zatańczyli również układ taneczny, który wcześniej zaprezentowany był  w „Gminnym Klubie Twórczego Ucznia”

  • Uczniowie klas V i VI zaprezentowali swoje zdolności akrobatyczne do utworu „Rain over me”

  • Ukoronowaniem sportowych występów w tym szczególnym dniu był pokazowy występ nauczycieli z Toruńskiego Stowarzyszenia Harmonii Ciała i Umysłu AIKIDO, którzy przybliżyli zgromadzonym japońską sztukę walki.

Występy odbyły się w WOŚP wspierając Jurka Owsiaka. Zanim jednak doszło do pokazu w szkole odbyło się wiele zająć pozalekcyjnych, na których trenowane były umiejętności taneczne czy akrobatyczne.

.

 

 

.

 

WYCIECZKA DO SZKOŁY LEŚNEJ NA BARBARCE

„Barbarka jest uroczym zakątkiem Torunia o bogatej historii i ciekawych walorach przyrodniczych. Jest doskonałym miejscem do rekreacji, wypoczynku i edukacji  dla okolicznych mieszkańców oraz turystów. Położenie w dużym kompleksie leśnym, w granicach administracyjnych Torunia sprawia, że mieszkańcy mają możliwość bezpośredniego kontaktu z przyrodą oraz możliwość wypoczynku w terenie niezanieczyszczonym, będącym oazą spokoju i ciszy, a turyści zwiedzenia atrakcyjnego miejsca i okolic”.
            Uczniowie oraz nauczyciele Szkoły Podstawowej w Szadłowicach również  postanowili skorzystać z uroków tego miejsca. W tym celu zorganizowana została wycieczka, której program został tak ułożony, aby połączyć lekcje przyrody z aktywnością fizyczną.

Dzień pierwszy:

  • zabawy sportowe na świeżym powietrzu,

  • dyskoteka

Zabawy:

  • Z uwagi na to, że znajdowaliśmy się w lesie pierwszą zabawą był „Wyścig szyszek”.

Zabawa ta polegała na tym, ze wyznaczony został odcinek zaczynający się startem i kończący metą. Każdy z uczestników ustawił się na linii startu i położył na głowie szyszkę. Na słowo start zawodnicy ruszyli. Wygrywał ten, kto pierwszy doniósł szyszkę na głowie do mety. Szyszki nie można było trzymać rękami ani w żaden inny sposób podtrzymywać. Jeżeli któremuś z graczy w czasie wyścigu spadła szyszka z głowy, cofał się na sam początek i zaczynał wyścig od początku.

  • „Berek”

Z grupy wybrana została jedna osoba (Berek), reszta osób rozproszyła się. Berek próbowała złapać kogoś uciekającego przed nim. Jeżeli udało mu się kogoś dogonić to dotykał go krzycząc „Berek!” i natychmiast uciekał. Osoba dotknięta zostawała „Berkiem” i teraz ona goniła uciekające osoby.

  • Zabawy z piłką.

  • Zabawy na specjalnie przystosowanym dla dzieci placu zabaw

  • Dzień zakończył się dyskoteką.

Dzień drugi:

1.      dwugodzinna wędrówka przez las połączona z lekcją przyrody,

Przejście ścieżką dydaktyczną „Ja i środowisko” Osady Leśnej Barbarka

JA I ŚRODOWISKO - ścieżka badawczo - poznawcza powstała w celu zaprezentowania różnych środowisk życia organizmów oraz wybranych zjawisk przyrodniczych.

Na ścieżce ustawiono 5 stanowisk:

  • Staw - prezentujące organizmy żyjące w środowisku wodnym
  • Las - przedstawia wybrane organizmy związane z drzewami oraz elementy gospodarki leśnej
  • Gleba - prezentujące organizmy żyjące w glebie oraz odkrywkę glebową
  • Dziuple i ich mieszkańcy - prezentujące zwierzęta żyjące w dziuplach, drzewo dziuplaste z przekrojem przez dziuplę oraz budki lęgowe zamieszkiwane przez różne gatunki ptaków
  • Stanowisko dendrologiczne - prezentujące przekroje poprzeczne i podłużne pni 10 gatunków drzew

2.      przejście uczniów trasą parku linowego.

1.      Zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa obowiązującymi w „Parku Linowym”.

2.      Przejście instruktażu przez każde dziecko pod okiem personelu parku linowego.

3.      Samodzielne (pod okiem nauczycieli i instruktorów) przejście uczniów trasą parku linowego.

4.    Dzień zakończył się ogniskiem  oraz zabawami na świeżym powietrzu.

 

.

 

.
.